język z grupy języków nordyckich, którym posługują się Islandczycy. krzyżówka

język z grupy brytańskiej (p-celtyckiej) języków celtyckich, blisko spokrewniony z językami: bretońskim i kornijskim; mz 23 spółgłoski, z których język z grupy goidelskiej (q-celtyckiej) języków celtyckich uznany za drugi obok angielskiego język urzędowy niepodległej Irlandii. język z rodziny języków indoeuropejskich, którym posługują się Pasztunowie zamieszkujący Pakistan i Afganistan. jeden z języków nowoindyjskich. odmiana języka narodowego stawiana w opozycji do odmian regionalnych, która ma służyć do powszechnej komunikacji użytkowników danego języka. starożytny język grecki. współczesny język grecki. jednostka obliczeniowa stosowana w wydawnictwie w celu określenia objętości zawartości treściowej (tekstowej i graficznej) publikacji. jednostka obliczeniowa objętości materiału stosowana w wydawnictwie dla rozliczeń z autorem, obejmująca wyłącznie materiał opracowany przez autora. zadrukowany arkusz papieru złożony (złamywany, sfalcowany) jedno- lub wielokrotnie. jeśli chodzi o wróżbiarstwo, wróżenie. język z zespołu wschodniobałtyckiego języków bałtyckich, wchodzących w skład języków bałtosłowiańskich, którym posługuje się ok. 4 mln osób. język z grupy języków bałtyckich, który używany jest głównie na Łotwie. jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Serbołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Budziszyna we wschodniej części Niemiec. język z grupy języków południowosłowiańskich oraz bałkańskiej ligi językowej. język należący do tzw. grupy bułgarsko-macedońskiej (wschodniej) języków południowosłowiańskich. język południowosłowiański, urzędowy w Słowenii i jeden z oficjalnych języków Unii Europejskiej. filozoficzna koncepcja Boga ateistów i agnostyków; Bóg wyobrażany jako natura, absolut, czysty akt. język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii, należący do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich.