język należący do tzw. grupy bułgarsko-macedońskiej (wschodniej) języków południowosłowiańskich. krzyżówka

język z grupy języków południowosłowiańskich oraz bałkańskiej ligi językowej. jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Serbołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Budziszyna we wschodniej części Niemiec. język z grupy języków bałtyckich, który używany jest głównie na Łotwie. język z zespołu wschodniobałtyckiego języków bałtyckich, wchodzących w skład języków bałtosłowiańskich, którym posługuje się ok. 4 mln osób. jeśli chodzi o wróżbiarstwo, wróżenie. język z grupy języków nordyckich, którym posługują się Islandczycy. język z grupy brytańskiej (p-celtyckiej) języków celtyckich, blisko spokrewniony z językami: bretońskim i kornijskim; mz 23 spółgłoski, z których język z grupy goidelskiej (q-celtyckiej) języków celtyckich uznany za drugi obok angielskiego język urzędowy niepodległej Irlandii. język z rodziny języków indoeuropejskich, którym posługują się Pasztunowie zamieszkujący Pakistan i Afganistan. jeden z języków nowoindyjskich. język południowosłowiański, urzędowy w Słowenii i jeden z oficjalnych języków Unii Europejskiej. filozoficzna koncepcja Boga ateistów i agnostyków; Bóg wyobrażany jako natura, absolut, czysty akt. język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii, należący do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. język Basków, zamieszkujących kilka prowincji na pograniczu Hiszpanii i Francji. o człowieku: zdecydowany, żarliwy, szczery, taki, który coś gorąco wspiera. język aglutynacyjny należący do rodziny języków eskimo-aleuckich, używany głównie w Kanadzie. język należący do podgrupy języków bałtyckofińskich, w grupie fińskiej zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej w rodzinie uralskiej. język z podgrupy języków bałtyckofińskich (podrodzina języków ugrofińskich z rodziny uralskiej), spokrewniony m.in. z językami: estońskim, ludów północno-zachodniej Rosji, węgierskim; jeden z urzędow zbiorcze określenie zróżnicowanej grupy dialektów języka niderlandzkiego, należących do języków germańskich, używanych przez mieszkańców Belgii, głównie jej północnej części – Flandrii.

język należący do mandaryńskiej grupy języków chińskich, którym posługują się Dunganie zamieszkujący Kirgistan i Kazachstan. język należący do podgrupy języków bałtyckofińskich, w grupie fińskiej zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej w rodzinie uralskiej. język, należący do podrodziny języków aryjskich, z rodziny języków indoeuropejskich. język należący do południowej grupy języków drawidyjskich bedacy językiem urzędowym w indyjskim stanie Karnataka. język należący do rodziny języków indoeuropejskich; posługują się nim Kurdowie na obszarach wschodniej Turcji, północnego i północno-wschodniego Iraku i Syrii, a także w Iranie na Kaukazie i Armenii. język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich, trzeci najpowszechniej używany językiem na Ziemi (zarówno w Ameryce Południowej, Ameryce Północnej, Europie, jak i w zachodniej Afryce) język należący do zachodniej grupy języków germańskich, wywodzi się z frankijskiego dialektu języka niemieckiego; używa go ok. 390 000 ludzi, głównie w Luksemburgu, w części Niemiec, Belgii i Francji język należący do zachodniosłowiańskiej grupy językowej, jest blisko spokrewniony z językiem czeskim i zbliżony do języka polskiego pod względem gramatyki. język narodu Język naszych południowych sąsiadów Język naszych sąsiadów zza Bałtyku Język naszych zachodnich sąsiadów