język z grupy języków bałtyckich, który używany jest głównie na Łotwie. krzyżówka

język z zespołu wschodniobałtyckiego języków bałtyckich, wchodzących w skład języków bałtosłowiańskich, którym posługuje się ok. 4 mln osób. jeśli chodzi o wróżbiarstwo, wróżenie. język z grupy języków nordyckich, którym posługują się Islandczycy. język z grupy brytańskiej (p-celtyckiej) języków celtyckich, blisko spokrewniony z językami: bretońskim i kornijskim; mz 23 spółgłoski, z których język z grupy goidelskiej (q-celtyckiej) języków celtyckich uznany za drugi obok angielskiego język urzędowy niepodległej Irlandii. język z rodziny języków indoeuropejskich, którym posługują się Pasztunowie zamieszkujący Pakistan i Afganistan. jeden z języków nowoindyjskich. odmiana języka narodowego stawiana w opozycji do odmian regionalnych, która ma służyć do powszechnej komunikacji użytkowników danego języka. starożytny język grecki. współczesny język grecki. jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Serbołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Budziszyna we wschodniej części Niemiec. język z grupy języków południowosłowiańskich oraz bałkańskiej ligi językowej. język należący do tzw. grupy bułgarsko-macedońskiej (wschodniej) języków południowosłowiańskich. język południowosłowiański, urzędowy w Słowenii i jeden z oficjalnych języków Unii Europejskiej. filozoficzna koncepcja Boga ateistów i agnostyków; Bóg wyobrażany jako natura, absolut, czysty akt. język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii, należący do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. język Basków, zamieszkujących kilka prowincji na pograniczu Hiszpanii i Francji. o człowieku: zdecydowany, żarliwy, szczery, taki, który coś gorąco wspiera. język aglutynacyjny należący do rodziny języków eskimo-aleuckich, używany głównie w Kanadzie.

język z grupy brytańskiej (p-celtyckiej) języków celtyckich, blisko spokrewniony z językami: bretońskim i kornijskim; mz 23 spółgłoski, z których język z grupy brytańskiej (p-celtyckiej) języków celtyckich; posługują się nim Bretończycy w dolnej Bretanii; uznany przez państwo francuskie za tzw. język regionalny. język z grupy etiopskich (etiosemickich), używany w królestwie Aksum w mowie i piśmie od IV wieku, między XI a XIX wiekiem był to język literacki, obecnie jest jedynie językiem liturgicznym Ortodoksy język z grupy goidelskiej (q-celtyckiej) języków celtyckich uznany za drugi obok angielskiego język urzędowy niepodległej Irlandii. język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, używany w Iranie, Afganistanie i Iraku; jego odmiany to m.in.: gilani, mazandarani, luri, bahtiari (Iran), hazaragi i aimak (Afganistan) oraz gurani język z grupy języków ałtajskich. język z grupy języków celtyckich, używany przez plemiona celtyckie żyjące w Galii, wyparty przez łacinę po podboju tych ziem przez Rzymian, około VI wieku n.e. język z grupy języków germańskich. język z grupy języków indoeuropejskich, w którym głoska k nie przekształciła się w ś/s; języki kentum nie stanowią grupy generycznej. język z grupy języków indoirańskich. język z grupy języków munda. język z grupy języków nigero-kongijskich.