rodzaj śpiewaka, interpretującego w swoisty sposób muzykę swing. krzyżówka

typowy dla muzyki ludowej rodzaj śpiewu, w którym dąży się do wykorzystania naturalnych rezonatorów ciała, szczególny nacisk kładąc na natężenie dźwięku i przenikliwość. nadrzędny wobec zestroju akcentowego odcinek wypowiedzi zakończony kadencją, półkadencją, antykadencją lub półantykadencją. grupa sylab posiadająca jeden główny akcent. wprowadzona przez francuskiego językoznawcę André Martineta koncepcja dwoistości języka, możliwości podzielenia go na jednostki posiadające znaczenie (morfemy) oraz te, które same w sobie znaczenia n jeden z fonogestów - gestów wykonywanych jedną ręką przy równoczesnym głośnym mówieniu w celu komunikacji z osobami niedosłyszącymi i niesłyszącymi. w dawnej Polsce pęki łoziny lub powrozów rozsyłane przez króla do najważniejszych urzędników w regionie w celu zwołania wojowników i rycerzy na wyprawę wojenną. subdyscyplina językoznawstwa zajmująca się dyskursem. w kontekście gramatyki transformacyjno-generatywnej: typ językoznawstwa, w którym naczelnym celem jest wydzielenie oraz klasyfikacja niepodzielnych jednostek języka. nie wywołując (pożądanego, zamierzonego) efektu, nie zwracając uwagi. redaktor wyznaczony do ewentualnego ponoszenia odpowiedzialności za naruszenie chronionych prawem dóbr w określonym materiale lub materiałach prasowych. technika wokalna przypominająca ryk, charkot lub skrzek, charakterystyczna dla ekstremalnych odmian muzyki metalowej. rodzaj ludowego śpiewu Lapończyków. charakterystyczny dla jazzu dźwiękonaśladowczy sposób śpiewania. jedno z dwóch przebiegających równolegle do linii zębów wybrzuszeń w jamie ustnej. część gardła objęta chrząstką tarczowatą, w ścianie bocznej, przed wejściem do krtani. realizacja fonemów w różnych kontekstach przez głoski – allofony. zjawisko fonetyczne polegające na etymologicznie nieuzasadnionym wstawieniu głoski pomiędzy spółgłoski. występujący w niektórych językach proces fonologiczny, w którym obecność jednych samogłosek determinuje występowanie drugich. proces fonetyczny, który zaszedł w językach indoeuropejskich grupy satemowej, a w którym transformacji uległy określone samogłoski miękkie. wzrost temperatury powietrza w górnych warstwach atmosfery w wyżu spowodowany sprężeniem powietrza opadającego.