realizacja fonemów w różnych kontekstach przez głoski – allofony. krzyżówka

część gardła objęta chrząstką tarczowatą, w ścianie bocznej, przed wejściem do krtani. jedno z dwóch przebiegających równolegle do linii zębów wybrzuszeń w jamie ustnej. charakterystyczny dla jazzu dźwiękonaśladowczy sposób śpiewania. rodzaj ludowego śpiewu Lapończyków. technika wokalna przypominająca ryk, charkot lub skrzek, charakterystyczna dla ekstremalnych odmian muzyki metalowej. rodzaj śpiewaka, interpretującego w swoisty sposób muzykę swing. typowy dla muzyki ludowej rodzaj śpiewu, w którym dąży się do wykorzystania naturalnych rezonatorów ciała, szczególny nacisk kładąc na natężenie dźwięku i przenikliwość. nadrzędny wobec zestroju akcentowego odcinek wypowiedzi zakończony kadencją, półkadencją, antykadencją lub półantykadencją. grupa sylab posiadająca jeden główny akcent. wprowadzona przez francuskiego językoznawcę André Martineta koncepcja dwoistości języka, możliwości podzielenia go na jednostki posiadające znaczenie (morfemy) oraz te, które same w sobie znaczenia n zjawisko fonetyczne polegające na etymologicznie nieuzasadnionym wstawieniu głoski pomiędzy spółgłoski. występujący w niektórych językach proces fonologiczny, w którym obecność jednych samogłosek determinuje występowanie drugich. proces fonetyczny, który zaszedł w językach indoeuropejskich grupy satemowej, a w którym transformacji uległy określone samogłoski miękkie. wzrost temperatury powietrza w górnych warstwach atmosfery w wyżu spowodowany sprężeniem powietrza opadającego. narta przeznaczona do turystyki narciarskiej, nieco szersza i cięższa od klasycznej narty biegowej, przystosowana do jazdy po nieprzygotowanych trasach. tak, że przynosi wstyd, tak, że nie może być chlubą, świadcząc źle o kimś lub o czymś. jednostka administracji wojskowej zajmująca się rekrutacją, ewidencją i przygotowaniem żołnierzy. ilość zanieczyszczeń wprowadzonych do atmosfery w danym czasie. obiekt przeznaczony do składownia odpadów wydobywczych wraz z konstrukcjami w jego obrębie.