forma liniowa. krzyżówka

forma kwadratowa. przekształcenie liniowe danej przestrzeni liniowej w ciało jej skalarów, czyli funkcjonał, który jest liniowy, tj. addytywny i jednorodny. szczególna forma (funkcjonał) określona na danej przestrzeni liniowej (tzn. funkcja w ciało jej skalarów), mianowicie jednorodna stopnia 2 funkcja wielomianowa drugiego stopnia. forma dwuliniowa. przekształcenie dwuliniowe danej przestrzeni liniowej w ciało jej skalarów, czyli dwuargumentowy funkcjonał, który jest liniowy ze względu na oba parametry. w budownictwie, rzadziej w innych dziedzinach technicznych: wprowadzanie substancji do struktury za pomocą wtłaczania ciśnieniowego lub wtryskiwania. w budownictwie, rzadziej w innych dziedzinach technicznych: taki, który polega na iniekcji - wprowadzaniu substancji w strukturę poprzez jej wtłaczanie lub wtryskiwanie. algorytm obliczania wyznacznika macierzy za pomocą bezułamkowych działań elementarnych noszący nazwisko Erwina Bareissa. prawo mechaniki określające zależność odkształcenia od naprężenia, które głosi, że odkształcenie ciała pod wpływem działającej na nie siły jest proporcjonalne do tej siły. tensor określający liniową zależność pomiędzy odkszałceniem a naprężeniem. przekształcenie półtoraliniowe danej zespolonej przestrzeni liniowej w ciało jej skalarów, czyli dwuargumentowy funkcjonał, który jest liniowy ze względu na jeden parametr i antyliniowy ze względu na forma półtoraliniowa. funkcja określona na iloczynie kartezjańskim przestrzeni liniowych w daną przestrzeń liniową (nad ustalonym ciałem), która jest liniowa ze względu na każdy argument z osobna. podaddytywny i dodatnio jednorodny funkcjonał związany z pochłaniającymi i wypukłymi podzbiorami przestrzeni liniowej. działanie określone dla trzech wektorów trójwymiarowej przestrzeni euklidesowej jako iloczyn skalarny jednego z nich przez iloczyn wektorowy dwóch pozostałych. pewna forma dwuliniowa na danej przestrzeni liniowej, tj. dwuargumentowa funkcja o szczególnych własnościach przyporządkowująca dwóm wektorom danej przestrzeni liniowej wartość skalarną. działanie dwuargumentowe przyporządkowujące parze wektorów alfa i beta trójwymiarowej przestrzeni euklidesowej, w której zadana jest baza uporządkowana. wyrażenie, które stanowi sumę wektorów pomnożonych przez współczynniki skalarne. podstawowa jednostka w strukturze organizacji harcerskich, skupiająca harcerzy i harcerki. własność algebraiczna rodziny wektorów danej przestrzeni liniowej mówiąca, że żaden z nich nie może być zapisany jako kombinacja liniowa skończenie wielu innych wektorów ze zbioru.