forma dwuliniowa. krzyżówka

przekształcenie dwuliniowe danej przestrzeni liniowej w ciało jej skalarów, czyli dwuargumentowy funkcjonał, który jest liniowy ze względu na oba parametry. w budownictwie, rzadziej w innych dziedzinach technicznych: wprowadzanie substancji do struktury za pomocą wtłaczania ciśnieniowego lub wtryskiwania. w budownictwie, rzadziej w innych dziedzinach technicznych: taki, który polega na iniekcji - wprowadzaniu substancji w strukturę poprzez jej wtłaczanie lub wtryskiwanie. algorytm obliczania wyznacznika macierzy za pomocą bezułamkowych działań elementarnych noszący nazwisko Erwina Bareissa. prawo mechaniki określające zależność odkształcenia od naprężenia, które głosi, że odkształcenie ciała pod wpływem działającej na nie siły jest proporcjonalne do tej siły. tensor określający liniową zależność pomiędzy odkszałceniem a naprężeniem. szereg alikwotów, sinusoidalnych tonów składowych, na które można rozłożyć dowolny dźwięk, o ile jego barwa i natężenie nie zmienia się zbyt szybko w czasie. to, w jakim stopniu materiał podatny jest na iniekcję; zdolność wtłaczanej substancji do przepływu w poddanej iniekcji strukturze. tensor drugiego rzędu opisujący moment bezwładności. symetryczny tensor drugiego rzędu (dwuwymiarowy) opisujący związek danego układu współrzędnych z układem kartezjańskim. szczególna forma (funkcjonał) określona na danej przestrzeni liniowej (tzn. funkcja w ciało jej skalarów), mianowicie jednorodna stopnia 2 funkcja wielomianowa drugiego stopnia. przekształcenie liniowe danej przestrzeni liniowej w ciało jej skalarów, czyli funkcjonał, który jest liniowy, tj. addytywny i jednorodny. forma kwadratowa. forma liniowa. przekształcenie półtoraliniowe danej zespolonej przestrzeni liniowej w ciało jej skalarów, czyli dwuargumentowy funkcjonał, który jest liniowy ze względu na jeden parametr i antyliniowy ze względu na forma półtoraliniowa. funkcja określona na iloczynie kartezjańskim przestrzeni liniowych w daną przestrzeń liniową (nad ustalonym ciałem), która jest liniowa ze względu na każdy argument z osobna. podaddytywny i dodatnio jednorodny funkcjonał związany z pochłaniającymi i wypukłymi podzbiorami przestrzeni liniowej. działanie określone dla trzech wektorów trójwymiarowej przestrzeni euklidesowej jako iloczyn skalarny jednego z nich przez iloczyn wektorowy dwóch pozostałych. pewna forma dwuliniowa na danej przestrzeni liniowej, tj. dwuargumentowa funkcja o szczególnych własnościach przyporządkowująca dwóm wektorom danej przestrzeni liniowej wartość skalarną.