związany z sintoizmem. krzyżówka

twierdzenie mówiące, że dowolny układ wektorów liniowo niezależnych skończenie wymiarowej przestrzeni liniowej można dopełnić do bazy tej przestrzeni wektorami wybranymi ze z góry zadanej bazy. twierdzenie algebry liniowej opisujące związek między obrazem a jądrem danego przekształcenia liniowego; bywa ono łączone z nazwiskiem Jamesa Josepha Sylvestera, ogólniejszą postacią tego prawidła j twierdzenie algebry liniowej mówiące o możliwości przedłużenia funkcji określonej na wektorach bazowych danej przestrzeni liniowej do przekształcenia liniowego określonego na całej przestrzeni. twierdzenie, które opisuje niezmienniczość liczby współczynników dodatnich i ujemnych formy kwadratowej ze względu na sprowadzanie jej do różnych postaci kanonicznych. twierdzenie algebry liniowej dające kryterium istnienia rozwiązań układu równań liniowych i umożliwiające ich klasyfikację; stanowi ono uogólnienie opisu rozwiązań układu równań liniowych jednorodnyc twierdzenie, które mówi, że każda macierz kwadratowa nad ciałem liczb rzeczywistych lub zespolonych jest pierwiastkiem swojego wielomianu charakterystycznego. niepusty podzbiór przestrzeni liniowej o tej własności, że kombinacja liniowa o współczynnikach nieujemnych elementów tego zbioru również do niego należy. złożenie operacji transpozycji i sprzężenia zespolonego macierzy zespolonych. o drewnie: takie, które w przekroju poprzecznym pnia jest jaśniej zabarwione, spełnia funkcję przewodzącą i magazynującą. pojęcie w algebrze liniowej i teorii macierzy wiążące elementy macierzy blokowej. wektor zaczepiony w początku układu współrzędnych o końcu w punkcie A, czyli np. w układzie kartezjańskim. wektor przestrzeni liniowej, pełniący rolę elementu neutralnego dodawania wektorów; zapisywany zwykle symbolem zera. wielomian, który można przyporządkować każdej macierzy kwadratowej; zawiera on informacje o niektórych własnościach tej macierzy, w szczególności jej wartościach własnych, wyznaczniku, i śladzie. zwyczajowa nazwa twierdzenia szwajcarskiego matematyka Gabriela Cramera, opisującego rozwiązanie oznaczonego układu równań liniowych o współczynnikach z ustalonego ciała (np. liczb rzeczywistych). {# jedna z podstawowych własności charakteryzujących wektor, obok jego kierunku, długości i (dla wektora zaczepionego) punktu zaczepienia. w pierścieniu Euklidesa dla danego elementu o niezerowej normie element dający w iloczynie element o normie jednostkowej. działanie algebraiczne przyjmujące jeden argument, czyli funkcja danego zbioru w siebie, tzn. przyporządkowująca każdemu elementowi danego zbioru element tego samego zbioru. to skrótowy sposób zapisu równań zawierających znaki sumy; stosuje się go w celu zwiększenia przejrzystości zapisu równań. rozszerzenie liczby zespolonej, skonstruowane za pomocą metod algebry.