w starożytnej Grecji: cudzoziemiec osiedlony w polis. krzyżówka

tkanka roślinna, wyspecjalizowany miękisz złożony z komórek zawierających liczne soczewkowate chloroplasty, występujący głównie w liściach i młodych łodygach. odporność jakiegoś przedmiotu lub organizmu na cykliczne zamrażanie i odmrażanie. zjawisko tworzenia minerałów w skorupie ziemskiej w wyniku oddziaływań roztworów substancji mineralnych z gazami różnego pochodzenia. w chemii analitycznej: całkowity rozkład substancji do prostych stałych związków nieorganicznych, zazwyczaj poprzez ostrożne utlenianie lub odparowywanie. zawartość substancji mineralnych w tkankach (np. mineralizacja kości, zębów) i płynach ustrojowych (np. mineralizacja krwi). odległość kątowa pomiędzy środkiem tarczy Słońca a planetą na sferze niebieskiej w przybliżeniu. różnica długości ekliptycznych Słońca i planety. proces gromadzenia się osadów. Lentinus – rodzaj grzybów z rodziny żagwiowatych; są to grzyby rozwijające się na drewnie, których owocniki posiadają kapelusze osadzone na centralnym lub bocznym trzonie. zmniejszona wrażliwość w czasie na te same stężenia leków w trakcie terapii, spowodowane na przykład ich zwiększonym metabolizmem. miękka część produktu jadalnego, np. chleba, owocu. błona zbudowana z tkanki łącznej zbitej otaczającej mózgowie oraz rdzeń kręgowy. włoska potrawa ludowa podobna do rumuńskiej mamałygi; papka z mąki kukurydzianej (regionalnie z mąki kasztanowej) często zapiekana z parmezanem. jednostka administracyjna w kilku krajach związkowych Niemiec, podległa rządowi krajowemu. zarządca żupy królewskiej, dzierżawca. lekceważąco o chłopcu. tatuś. tatko. w filozofii: przypomnienie sobie danej rzeczy niezależnie od doświadczenia zmysłowego. w medycynie: podstawowa czynność w procesie diagnostycznym, która polega na zebraniu od pacjenta informacji o jego stanie zdrowia, trybie życia, środowisku.

W starożytne Grecji w i starożytnym Rzymie: świątynia, w której czczono wszystkie bóstwa W starożytnej architekturze greckiej: hala kolumnowa zamknięta z tyłu ścianą W starożytnej Etrurii i starożytnym Rzymie: ozdobna puszka z pokrywką, używana do przechowywania zwojów rękopisów W starożytnej Grecji: budynek administracji W starożytnej Grecji: but na grubiej podeszwie noszony przez tragików W starożytnej Grecji: ciężkozbrojny żołnierz piechoty w starożytnej Grecji część zebrania towarzyskiego lub uczty, która następowała po głównym posiłku. W starożytnej Grecji: długa szata bez rękawów spięta na ramionach, noszona przez kobiety; peplum W starożytnej Grecji: duży plac w centrum miasta W starożytnej Grecji: gliniana skorupka do sporządzania głosowania (ostracyzm) W starożytnej Grecji: gliniane lub metalowe, pękate naczynie na wodę o wysokiej szyjce i dwóch uchwytach W starożytnej Grecji i Rzymie: świątynia, w której czczono wszystkie bóstwa