w logice matematycznej formuła, która nie ma żadnych właściwych podformuł. krzyżówka

funktor zdaniotwórczy, którego wartość zależy nie tylko od wartości logicznej, ale także od treści zdania. wyrażenie, które wraz z innymi wyrażeniami, nazywanymi argumentami funktora, tworzy zdanie lub funkcję zdaniową. zasada w logice głosząca, że formuła zdaniowa A języka pierwszego rzędu L wynika logicznie ze zbioru formuł zdaniowych X języka L wtw zachodzi: dla każdej interpretacji M języka L: jeżeli wszystkie f związany z Tomicami - wsią położoną w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Jordanów Śląski. wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Jordanów Śląski. związany z Tomicami, wsią w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim. wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Stęszew. związany z Tomicami, wsią w województwie małopolskim. wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim. intuicyjny, proroczy, zawierający wiedzę o zdarzeniach w przyszłości, której nie można wywieść z bieżącego stanu wiedzy, np. sen prekognitywny. określenie dozwolonego wyrażenia w wielu systemach logicznych, m.in. w rachunku kwantyfikatorów oraz w rachunku zdań. proces polegający na wyborze spośród tez rachunku zdań pewnych zdań jako aksjomatów i podaniu reguł wyprowadzenia z nich innych tez. zakres funkcji zdaniowej wyznaczony przez zbiór symboli, które wstawione w miejsce zmiennych wolnych zmieniają tę funkcję w zdanie prawdziwe. postać formuły logicznej, w której wszystkie kwantyfikatory przesunięte są na początek formuły. konstrukcja, która ułatwia rozumowania dotyczące składni wyrażeń logicznych. rozumowanie matematyczne korzystające z zasady indukcji matematycznej. rodzaj dowodu matematycznego istnienia pewnych obiektów (zbiorów, liczb, figur geometrycznych o pewnych własnościach), zwykle nie wprost, w którym wykazuje się, że nieprawdziwość tezy twierdzenia pro rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz z I w. p.n.e. w logice matematycznej: metoda efektywnego numerowania wszystkich wyrażeń języka badanej teorii za pomocą liczb naturalnych. przeciwny ustaleniom soboru w Chalcedonie z 451 roku, wrogi wobec tego, co związane z Soborem chalcedońskim.

w logice - funktor "AND", któremu w języku naturalnym odpowiada spójnik "i". w logice - funktor "NOT", któremu w języku naturalnym odpowiada "nie", "nieprawda, że". w logice - funktor zdaniotwórczy od argumentów zdaniowych. w logice - funktor zdaniowy, spójnik, któremu w języku naturalnym odpowiada schemat "Jeśli ..., to ...". w logice i dyscyplinach pokrewnych obowiązek udowodnienia stawianej tezy. w logice, język spełniający określone postulaty efektywności, odwołujący się wyłącznie do formy, rozumiany jako dowolny niepusty zbiór skończonych ciągów. w logice matematycznej, kwantyfikator mówiący, że dane twierdzenie jest prawdziwe przy dowolnej wartości zmiennej. w logice matematycznej: metoda efektywnego numerowania wszystkich wyrażeń języka badanej teorii za pomocą liczb naturalnych. w logice modalnej termin, który desygnuje ten sam obiekt we wszystkich możliwych światach, w których ten obiekt istnieje. w logice modalnej wypowiedź zbudowana z funktora modalnego może (lub równoważnego, np. "dopuszczalne jest") stwierdzającego możliwość oraz z argumentu w postaci zdania albo jego negacji. w logice modalnej wypowiedź zbudowana z funktora modalnego "musi" (lub równoważnego, np. "powinien") stwierdzającego konieczność, a także z argumentu w postaci zdania albo jego negacji. w logice - nazwa, do której konotacji należą wykluczające się własności.