w językowznawstwie - taki, który służy wyrażeniu pojedynczej akcji. krzyżówka

organiczny związek chemiczny, antybiotyk β-laktamowy wytwarzany przez pędzlaki Penicillium chrysogenum (syn. Penicillium notatum) wrażliwy na β-laktamazy. w sposób charakterystyczny dla gorączki, tak, że widać, że ktoś ma gorączkę. taki, który jest od czegoś kilka razy większy lub mniejszy. taki, który zawiera wiązanie węgiel-siarka. taki, który ma wiele pierścieni - części w kształcie okręgu. taki, który zawiera więcej niż jeden układ cykliczny (pierścień). taki, który ma budowę pierścienia tworzonego przez atomy. zaskakujący, zabawny. potrawa żydowska z mielonego mięsa drobiowego. u roślin nagonasiennych - wydłużona komórka o ścianach poprzecznych z polami sitowymi - skupieniami porów wyścielonych kalozą w obrębie poprzecznych ścian komórkowych. cienki i chrupki indyjski naleśnik, zazwyczaj robiony z mąki z soczewicy, ciecierzycy, odmiany czarnej fasoli zwanej urad lub mąki ryżowej. ozdoba, pasek o szer. 2-5 mm, stosowany w rzemiośle artystycznym jako motyw zdobniczy, najczęściej jako element intarsji lub inkrustacji. taki, który ma kształt litery U. lukier przygotowywany z cukru pudru i ubitych białek jaj, czasem z dodatkiem soku z cytryny. zażywany nosem sproszkowany wyrob, który nie zawiera jednak nikotyny ani żadnej substancji psychoaktywnej. surowiec cukierniczy produkowany z mielonych jąder pestek moreli lub brzoskwini oraz cukru, stosowany jako tańszy zamiennik marcepanu. ciasto przyrządzane z mąki pszennej i mąki ziemniaczanej w proporcji 1:1, jajek, masła lub margaryny, a także innych dodatków. wypiek z ciasta piaskowego. ciasto, którego podstawę stanowią zmielone orzechy, mak lub migdały zmieszane z białkami jajek oraz cukrem.

w jeździectwie: metalowy kabłąk zakończony tzw. szenklami (ramionami o różnych zakończeniach i różnej długości) przypinany do butów, wspomagający w określonych przypadkach działanie naturalnych pomoc W jeziorze lub morzu latem W jeziorze lub słoneczna W jeziorze lub w wannie W jeziorze śpi w językach programowania kombinacja wyrażeń stałych (literałów, stałych itp.), zmiennych, operatorów, funkcji i nawiasów, której przypisywana jest wartość zgodnie z regułami danego języka. w językoznastwie, właściwość fonemu, której zmiana powoduje zmianę znaczenia wyrazów, w których ów fonem został użyty. w językoznawstwie: cecha form, konstrukcji; wyrażanie czynności potencjalnej; przyjmowanie postaci koniunktywu. w językoznawstwie - derywat, który ma zmienioną funkcję semantyczną w stosunku do swojej podstawy. w językoznawstwie - derywat, który powstał z połączenia conajmniej dwóch rdzeni za pomocą elementu łączącego - międzyrostka. w językoznawstwie - derywat transpozycyjny, taki derywat, który opiera się na zmianie części mowy, do której przynależy dane słowo, bez zmiany jego znaczenia. w językoznawstwie - derywat, w którym przy zachowaniu odniesienia do tego samego desygnatu, pojawia się nowa funkcja sematyczna (np. derywaty nacechowane).