w botanice: typ owocu wielonasiennego, tzw. pękającego. krzyżówka

Woreczek na talary mały miech. Trzos sakiewka. Był wypełniony dukatami Według przysłowia święta Agnieszka wypuszcza zeń skowronka Z talarami Owoc pękający Kabza rodzaj klapki lub sakiewki przytwierdzanej gł. w renesansie do spodni od przodu jako osłona męskich intymnych części ciała. urządzenie oddalające obiektyw od powierzchni filmu, o ściankach przypominających harmonijkę, wykorzystywane niegdyś w mieszkowych aparatach fotograficznych. Kiesa element sprężysty w postaci cienkościennej sfalowanej rury, stosowany jako czujnik ciśnienia lub różnicy ciśnień w przyrządach pomiarowych lub urządzeniach regulacyjnych. Miech Wabik na przepiórki Woreczek Woreczek nabity talarami Kaleta Skórzany woreczek z dukatami Sakiewka na pieniądze

maron - owoc (orzech) kasztana jadalnego. bukiew - owoc (orzeszek) buka. drewno bukowe. część owocu, powstająca ze ściany zalążni (tj. z jednego lub wielu owocolistków). napój z proszku kakaowego przyrządzany na wodzie lub mleku. proszek uzyskiwany przez zmielenie makuchów kakaowych pozostałych po wytłoczeniu masła kakaowego. torebka, opakowanie w kształcie rurki zrobione z papieru. espresso z niewielką ilością mleka. śmietana bądź śmietanka, zawierająca zazwyczaj więcej niż 30% tłuszczu, napowietrzona. to, że coś jest dawne, jest przeszłością. mały miech. sakiewka. potoczne określenie materiału o nazwie handlowej Velcro; wynalazek mający postać taśmy pokrytej małymi haczykami, które wczepiają się w drugą pokrytą mechatą tkaniną taśmę tworząc razem połączenie ła w botanice: typ owocu pojedynczego, pękającego, zwykle suchego. małe akcesorium, dodatek do ubioru noszony przez kobiety, w którym można schować drobne przedmioty. w anatomii: zwykle kulisty twór, otoczka jakiegoś organu w organizmie. roślina, która główne centrum swojego występowania ma w górach powyżej górnej granicy lasu. siedlisko rozumu, myśli. miejsce wiecznej szczęśliwości, do którego udają się dusze dobrych ludzi. przesunięcie akcentu z mocnej na słabą część taktu przez wydłużenie wartości nuty nieakcentowanej (słabej metrycznie) o część wartości nuty akcentowanej znajdującej się na mocnej części taktu (mocnej