w architekturze: taki, w którym można wyóżnić części składowe danej struktury. krzyżówka

taki, który jest wynikiem połączenia składników lub ma zdolność do sumowania się.

świadczący o czyimś większym obłędzie. zawierający więcej błędów, bardziej, dobitniej mijający się z prawdą. taki, który przypomina mech. związany z dworem - majątkiem właściciela ziemskiego. związany z dworem - siedzibą panującego. o takiej kontrukcji budowlanej, która składa się z dwudziestu stopni. mylący, taki, który sprawia, że ktoś błądzi, prowadzi do czyjegoś zagubienia. oparty na zasadach, idei absolutyzmu, uzsadniony absolutyzmem. związany z kahałem - żydowską gminą wyznaniową. związany z kahałem - zarządem gminy wyznaniowej. taki, który uznaje wolność jednostki, jej indywidualizm, a także jest tolerancyjny wobec odmiennych niż jego własne poglądów. o układzie elementów w obrębie określonej grupy: taki, który dzieli się na dziewięć etapów. związany z odwrotem - manewrem wojskowym/ związany z odwrotem - rezygnacją z realizacji jakiegoś zamierzenia czy projektu, zmianą stanowiska w jakiejś sprawie. powstały w wyniku odejmowania, odcinania. taki, który waży dziesięć kilogramów. o układzie elementów w obrębie grupy: taki, który dzieli się na dziesięć etapów. o urządzeniu pomiarowym lub skali: taki, który ma pięćdziesiąt stopni. o urządzeniu pomiarowym lub skali: taki, który ma sto stopni. o takiej temperaturze powietrza, która wynosi sto stopni.

W architekturze starożytnej Grecji: ornament składający się ze stylizowanych liści o jajowatym kształcie W architekturze starożytnej Grecji: sala kolumnowa zamknięta z tyłu ścianą w architekturze starożytnej Grecji: wielka brama charakteryzująca się wewnętrzną kolumnadą, która prowadzi zwykle do wielkich sanktuariów. w architekturze starożytnej: ozdobny wspornik, kroksztyn. w architekturze: tak, że przekrój poprzeczny jest odcinkiem koła (mniejszym niż pół okręgu). w architekturze: taki, który ma nawiązywać do form organicznych (żyjących organizmów i ich tkanek) oraz wytworów zwierząt i wytworów natury (np. kształtów wysp, linii brzegowej). w architekturze (także w sztuce): cecha wytworu, obiektu polegająca na podporządkowaniu jego części składowych i detali zasadzie zwartości i przejrzystości całej kompozycji. W architekturze: trójkątne pole frontonu, często rzeźbione w architekturze, w odniesieniu do elementów dekoracyjnych: taki, który ukształtowany został na podobieństwo małżowiny usznej; który przypomina małżowinę kształtem. w architekturze wieloboczna, eliptyczna lub cylindryczna część budynku, stanowiąca podbudowę pod kopułą, hełmem lub latarnią. w architekturze; zabudowania tworzące pewną całość w architekturze: związany z tęczą - łukiem we wnętrzu kościoła.