uosobiony atrybut Boga. krzyżówka

termin medyczny oznaczający zastój krwi żylnej. w genetyce zjawisko polegające na nieprzejawianiu się cechy warunkowanej przez określony gen (gen hipostatyczny) wskutek maskującego działania genu z innej pary alleli (gen epistatyczny). uprzedmiotowienie - uznanie pojęć abstrakcyjnych za konkretne byty jednostkowe. w katolicyzmie trzy osoby boskie jako odrębne, ale też zależne od siebie podmioty.

wyrażenie, które pojawiło się w danym języku na skutek przejęcia z innego języka lub wzorowania na nim. terytorium poza jakimś państwem zależne od tego państwa. elekcja, która oznaczała osobisty udział całej szlachty w wyborze króla. system, przyjęty model wierszowania. związek chemiczny, pierwiastek lub jon, który ulega przemianie w wyniku reakcji chemicznej. system notacji muzycznej służący do zapisywania muzyki wielogłosowej. notacja muzyczna, w której czas trwania dźwięku oznaczano kształtem nuty. nitratyn - minerał; postać, w jakiej naturalnie występuje azotan sodu. znak literowy lub cyfrowy stosowany do oznaczania wielkości, jednostek miar, pierwiastków chemicznych, elementów działań w matematyce. lekarstwo, lek, specyfik, medykament - lekarstwo na jakąś dolegliwość. dział słowotwórstwa zajmujący się procesem historycznym w powstawaniu słów. dział słowotwórstwa, które zajmuje się strukturą słownictwa i badaniem, w jaki sposób użytkownicy języka powiększają jego zasób. wyraz pochodny, który znaczeniowo (lub składniowo) oraz formalnie wywodzi się od innego wyrazu, np. domek (od wyrazu dom). wyraz pochodny, który zawiera w sobie znaczenie podstawy słowotwórczej. wyraz pochodny niezawierający w sobie znaczenia podstawy słowotwórczej, powstały na zasadzie pewnych skojarzeń. derywat, który opiera się na zmianie części mowy, do której przynależy dane słowo, bez zmiany jego znaczenia. derywat, który ma zmienioną funkcję semantyczną w stosunku do swojej podstawy. derywat, w którym przy zachowaniu odniesienia do tego samego desygnatu, pojawia się nowa funkcja sematyczna. derywat, który jest przekształceniem nazwy przedmiotowej subiektu czynności bądź cechy w abstrakcyjną nazwę czynności lub cechy, z zachowaniem lub nie, tej samej części mowy, co podstawa.