typowe dla jakiejś osoby lub epoki sposoby tworzenia, rozwiązania artystyczne. krzyżówka

Zwyczaj Indywidualne cechy czyjejś twórczości; styl Nienaturalność Sposób bycia Stylistyka Poza Pretensjonalny nawyk Charakterystyczny dla artysty sposób mówienia Sposób tworzenia właściwy danemu artyście; styl Sposób tworzenia specyficzny dla danego artysty Ogłada towarzyska, nienaganny sposób bycia Sztuczność zachowania Sztampa Charakterystyczny styl danego artysty Sposób zachowania się w towarzystwie Powtarzanie utartych wzorów przez artystę Gust Czyjś irytujący zwyczaj, nawyk Specyficzny styl malarza, poety Specyficzny styl pracy artysty

pogląd, że Bóg stwarza osobno duszę każdego człowieka w momencie poczęcia. pogląd, iż dzieło artystyczne nie jest odbiciem rzeczywistości, lecz stanowi wytwór pomysłowości artysty. pogląd, że człowiek, życie, Ziemia i Wszechświat zostały stworzone w swojej pierwotnej formie przez Boga lub bóstwa. ewolucjonizm kulturowo-społeczny – zbiór teorii opisujących ewolucję społeczeństwa, które przechodzi przez poszczególne etapy podczas rozwoju społecznego. zbiór teorii opisujących ewolucję społeczeństwa, które przechodzi przez poszczególne etapy podczas rozwoju społecznego. kierunek w socjologii zakładający, że istotne jest badanie funkcji, jakie zjawiska społeczne i kulturowe mają dla całego społeczeństwa; przeciwieństwo ewolucjonizmu. jeden z kierunków psychologii, który zakłada, że najważniejsze jest zbadanie funkcji procesów psychologicznych w życiu człowieka. kierunek w sztuce, według którego ważniejsza od formy jest funkcja użytkowa przedmiotu, budynku itd. i to od niej powinno wszystko zależeć. mąka wyprodukowana przez jednorazowe grube zmielenie ziarna, zawierającego otręby i mającego ciemniejsze zabarwienie niż mąka biała. wytłoki będące ubocznym produktem wytwarzania oleju z roślin oleistych – z nasion: maku, słonecznika, rzepaku, sezamu, soi, lnu, a także orzechów i innych. kierunek w sztuce; styl, występujący w okresie od ok. 1520 do końca XVI wieku i charakteryzujący się dążeniem do doskonałości formalnej i technicznej dzieła, a także wysubtelnieniem, wyrafinowaniem, kierunek w filozofii, który twiwerdzi, że filozofia powinna prowadzić szczegółowe analizy, a nie dążyć do spójnej syntezy. kierunek w filozofii, który twierdzi, że filozofia powinna prowadzić szczegółowe analizy, a nie dążyć do spójnej syntezy. ruch artystyczny, dotyczący zwłaszcza sztuki filmowej, spopularyzowany we Włoszech jako efent działań antyfaszystowskich; polega na realizmie obserwacji ujętym w stylu dokumentalnym i traktującym o w postromantyzm - kierunek w muzyce II połowy XIX wieku (i początkach wieku XX), będący ostatnią fazą romantyzmu. pogląd na temat uniwersaliów, mówiący, że one nie istnieją, zamiast nich są tylko rzeczy jednostkowe konkretnie nazwane. zasada ekonomiczna, mówiąca o tym, że powinna być oddawana taka sama, pierwotna kwota pieniędzy, bez uwzględnienia zmian wartości pieniądza. styl w XVIII-wiecznej sztuce europejskiej, dla którego typowe są lekkie, dekoracyjne formy; schyłkowa faza baroku. kierunek literacki, który jest końcową fazą baroku, dla którego typowe są lekkie, wytworne formy literackie. kierunek w sztuce powstały w 1924 roku we Francji, początkowo występujący wyłącznie w literaturze, później w sztukach plastycznych, filmie i teatrze.