Twierdzenie uznawane za pewnik krzyżówka

Aksjomat Wzorzec Prawda religijna ogłoszona uroczyście przez papieża Pewnik Artykuł wiary Twierdzenie przyjmowane bezkrytycznie za pewnik zasada wiary, której poprawna interpretacja jest ściśle określona przez Kościół. Niepodważalna zasada wiary w teologii chrześcijańskiej Niepodważalna, obowiązująca zasada wiary chrześcijańskiej twierdzenie, pogląd, które powszechnie uważa się za oczywiste. Zasada wiary

Twierdzenie uznawane za oczywiste; pewnik Twierdzenie przyjmowane bezkrytycznie za pewnik Twierdzenie przyjęte bez dowodu Twierdzenie przeciwstawne w stosunku do innego Twierdzenie przeciwne w stosunku do innego Twierdzenie pomocnicze Twierdzenie pomocnicze przy wnioskowaniu Twierdzenie pomocnicze przy wnioskowaniu (w logice) Twierdzenie oderwane od rzeczywistości Twierdzenie w jakiejś sprawie

Twierdzenie przyjęte bez dowodu Twierdzenie przyjmowane bezkrytycznie za pewnik twierdzenie teorii algebr Boole'a mówiące, każdy homomorfizm z podalgebry danej algebry Boole'a o wartościach w algebrze zupełnej można przedłużyć do homomorfizmu na całej algebrze. twierdzenie teorii mnogości, nazywane zwyczajowo lematem, dające pewien warunek dostateczny istnienia elementu maksymalnego w danym zbiorze częściowo uporządkowanym. twierdzenie teorii mnogości udowodnione przez Georga Cantora mówiące, że każdy zbiór ma moc mniejszą niż rodzina jego wszystkich podzbiorów, czyli jego zbiór potęgowy. Twierdzenie uznawane za oczywiste; pewnik Twierdzenie w jakiejś sprawie twierdzenie w języku prawnym przyjmujące, że powszechnie przyjęta interpretacja Holocaustu jest albo w dużym stopniu przesadzona, albo całkowicie zafałszowana. twierdzenie w teorii mnogości ZF (bez aksjomatu wyboru), udowodnione w 1915 roku przez niemieckiego matematyka, Friedricha Hartogsa, mówiące, że dla każdego zbioru istnieje od niego nie mniej liczny twierdzenie w teorii mnogości ZFC mówiące, że każdy niepusty zbiór częściowo uporządkowany zawiera łańcuch maksymalny w sensie inkluzji (to znaczy taki łańcuch, który nie jest zawarty w sposób właści twierdzenie, wedle którego w dowolnym trójkącie prostokątnym suma kwadratów długości przyprostokątnych jest równa kwadratowi długości przeciwprostokątnej tego trójkąta. twierdzenie, według którego wpływ przyczynowy na jakieś zjawisko mogą mieć tylko zjawiska wcześniejsze.