śpiew zbiorowy lub utwór do wykonywania przez chór. krzyżówka

w Grecji starożytnej: zbiorowe recytacje, głównie na Dionizjach, potem nieodłączna część tragedii greckich. wiele dźwięków, głosów wykonywanych lub słyszanych naraz; wielogłos. kaplica zakonna lub wydzielone miejsce w kościele (często odgrodzone kratą lub cienką ścianą), w którym modlą się zakonnicy albo zakonnice. Grupa rozśpiewana Poznańskie Słowiki lub imienia Aleksandrowa Stuligrosza, czyli Poznańskie Słowiki zespół takich samych instrumentów. w Grecji starożytnej: wykonawcy recytacji, tańców. przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Czejanda, kwartet wokalny z lat 50. („Trzej przyjaciele z boiska”) Zespół śpiewaków pod przewodnictwem dyrygenta Śpiewy, recytacje i tańce w czasie uroczystości ku czci Dionizosa, w starożytnej Grecji Poznańskie Słowiki w wielkich salach - balkon dla orkiestry. Grupa śpiewaków wykonujących wspólnie utwór muzyczny Galeria w kościele, z organami i miejscem dla zespołu śpiewaków struna bądź pewna liczba jednobrzmiących strun, najczęściej para, rzadziej trójka. Czejanda, kwartet wokalny sprzed lat („Trzej przyjaciele z boiska”) Imienia Aleksandrowa lub Poznańskie Słowiki Zespół śpiewaków

w wielkich salach - balkon dla orkiestry. przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). wydłużone, reprezentacyjne pomieszczenie, zwłaszcza w pałacach z XVII i XVIII wieku, które łączy dwie części budowli i często mieści kolekcję dzieł sztuki. ozdobne architektoniczne przejście pomiędzy budynkami lub częściami budynku. podłużny balkon wewnątrz lub na zewnątrz budynku. odlew gipsowy, rzeźba odlana z gipsu. atakowanie w czasie rozgrywek sportowych; element gry ofensywnej. chronologiczny ciąg wydarzeń przedstawionych w filmie lub utworze literackim. ważny element komórki. ziarno z pestki z owocu. w Grecji starożytnej: zbiorowe recytacje, głównie na Dionizjach, potem nieodłączna część tragedii greckich. w Grecji starożytnej: wykonawcy recytacji, tańców. miejsce, stanowisko, na którym pełni się straż. część kościoła, ta strona kościoła, gdzie stoi ołtarz; okolice ołtarza (można powiedziec, że to potoczna nazwa prezbiterium). w wolnomularstwie: stół z istotnymi dla masonerii przedmiotami, symbolami, który stoi w loży masońskiej. zmysł smaku. pełnia władz psychicznych człowieka, całkowita świadomość. odcień. nachylenie; jeden z elementów orbity. łow. odyniec, który odłączył się od stada i żyje samotnie, zwykle stary, poza okresem rui.