rodzaj ataku bronią białą, pchnięcie. krzyżówka

ostre zakończenie głowni w broni białej, np. rapiera, szpady czy miecza. Rycina odbita z metalowej płyty Pchnięcie szablą; cięcie staropolska handlowa jednostka miary długości równa ok. 198,51 mm. Raz Ostry koniec szabli, szpady Sypnięcie przeciwnikowi Ostre zakończenie rapiera, miecza Pchnięcie szablą lub mieczem Pchnięcie zadane szpadą Rycina Cios Pchnięcie szpadą Rysunek Uderzenie Ostre zakończenie szpady Obraz wyryty na płycie metalowej Obraz wyryty na metalowej płycie Kraniec szabli, ostry Pchnięcie, cios

mała szklanka, czyli szklane naczynie w kształcie cylindra, przeznaczone służące do serwowania napojów. gruba i szorstka wełniana tkanina. otwor, przez który opróżniany jest zbiornik z cieczą lub materiałami sypkimi. element broni palnej: metalowy języczek uruchamiający mechanizm w celu oddania strzału. urządzenie nawigacyjne używane w wodzie lub powietrzu. część oka, przezroczysty, elastyczny narząd ogniskujący promienie świetlne tak, by tworzyły obraz odwrócony i pomniejszony na siatkówce;znajduje się w przedniej części oka, między tęczówką a ciałem proste urządzenie optyczne składające się z jednego lub kilku sklejonych razem bloków przezroczystego materiału (zwykle szkła, ale też różnych tworzyw sztucznych, żeli, minerałów, a nawet parafiny). część garderoby, wyrób pończoszniczy do zakładania na stopę. zdobiona trumna w kształcie skrzyni ceramicznej lub kamiennej, dekorowana techniką malarską lub rzeźbiarską, znana od czasów starożytnych. mały samochód - napędzany silnikiem pojazd mechaniczny przeznaczony do przewożenia po drogach ludzi i różnego rodzaju ładunków. rycina wykonana w metalowej płycie uzyskana jedną z wielu technik graficznych najczęściej poprzez rycie stalowym rylcem w metalowej płycie, np. miedzianej, następnie wcieranie farby w powstałe rowki, szczelny garnek, w którym w czasie gotowania potraw następuje wzrost ciśnienia, który powoduje wzrost temperatury wrzenia wody i przyspieszenie procesu gotowania. niewielki talerz, służący do podawania ciasta; czasem służy jako podstawek do filiżanki. w starożytnym Rzymie: przepasany w pasie wełniany ubiór z krótkimi rękawami, który stanowił odpowiednik greckiego chitonu. oparcie dla głowy, część np. łóżka, fotela. ozdoba o charakterze biżuteryjnym wykonana najczęściej ze szlachetnego metalu, noszona najczęściej jako ozdoba na szyi lub będąca elementem innego wytworu; taki łańcuszek może się składać z ogniw lub handlarz, który chodzi od domu do domu i oferuje swoje produkty potencjalnym nabywcom. członek Zakonu Kaznodziejskiego. osoba, która zajmuje się wzbudzaniem zainteresowania do czegoś. członek Zakonu Cystersów.