odmiana supernowej, która powstaje w wyniku eksplozji białego karła. krzyżówka

gwiazda, która jest jednym z etapów życia niektórych rodzajów gwiazd, charakteryzująca się tym, że w pewnym momencie gwałtownie zwiększa swoją jasność, a po kilku tygodniach lub miesiącach staje się obiekt astronomiczny o znanej absolutnej wielkości gwiazdowej; porównując znaną jasność absolutną z jasnością pozorną (obserwowaną), możemy wyznaczyć odległość do takiego obiektu. układ gwiazd, które znajdują się w niedalekiej odległości w przestrzeni lub na nieboskłonie. w teorii Ptolemeusza, grupa gwiazd obracających się dookoła Ziemi ze wschodu na zachód w czasie jednej doby ziemskiej; błędne gwiazdy to planety, Księżyc i Słońce. gwiazda należąca do sfery gwiazd stałych w teorii Ptolemeusza. stan materii przed Wielkim Wybuchem. hipoteza, według której planety powstały w wyniku wyrwania fragmentu materii ze Słońca przez przechodzącą blisko gwiazdę, ta rozproszona materii następnie skondensowała się, tworząc cząstki będące za Solar Nebular Disk Model; powszechnie akceptowana obecnie hipoteza, że Układ Słoneczny powstał poprzez kondensację wirującego obłoku pyłu i gazu, która została po raz pierwszy zaproponowana w 1734 ro pierwotna wersja teorii strun. najmniejszy obiekt w teorii strun, do którego można sprowadzić cząstki elementarne. odmiana supernowej, która nie wykazuje linii wodoru ani silnej absorpcji krzemu w okolicach 615 nanometra; jest prawdopodobnie efektem zapadania się gwiazdy Wolfa-Rayeta. odmiana supernowej, która nie wykazuje linii wodoru ani silnej absorpcji krzemu w okolicach 615 nanometra; wykazują słabe linie helu lub ich brak. typ supernowej, która powstaje z bardzo masywnej gwiazdy; różni się od typu I obecnością linii wodoru. gwiazda karłowata; gwiazda ciągu głównego o klasie jasności V. karzeł o typie widmowym K. karzeł o typie widmowym G; przykładem gwiazdy tego typu jest Słońce. gwiazda ciągu głównego o barwie żółto-białej, posiadającej typ widmowy F. gwiazda o typie jasności V i ciągu widmowym O. planeta leżąca pomiędzy Słońcem i pasem planetoid rozciągających się poza orbitą Marsa, do planet wewnętrznych należą Merkury, Wenus, Ziemia i Mars. skalista planeta, której rozmiary znacznie przekraczają rozmiary Ziemi.