łódka mieszcząca czterech wioślarzy. krzyżówka

Ocena szkolna trafienie 4 liczb w totolotku. część arkusza drukarskiego. Dobry stopień w dzienniku Bilard, odmiana karta z cyfrą 4. Ocena dobra w szkolnym dzienniku ocena w szkole. coś, w skład czego wchodzą cztery elementy. czwarty od przodu ząb. Załoga łodzi wioślarskiej cyfra 4, numer 4. coś lub ktoś oznaczone czwórką, noszące taki numer. pokój, w którym mogą spać cztery osoby. pojazd konny, w który są zaprzęgnięte cztery konie. Ocena dobra Załoga wioślarska płyta gramofonowa o średnicy 7 cali, na której nagrywano po dwa utwory po obu stronach. Bez sternika lub ze sternikiem, osada wioślarska w niektórych konkurencjach sportowych - zespół, który składa się z czwórki zawodników, np. w łodzi, w sztafecie.

moneta lub banknot (dawniej) o wartości 5 zł. moneta lub banknot (dawniej) o wartości 5 gr. bezpokładowy jacht mieczowy wiosłowo-żaglowy (dziesięciowiosłowy – stąd nazwa) o ożaglowaniu kecza gaflowego, kadłub drewniany lub z tworzywa sztucznego. banknot lub moneta (dawniej i czasem współcześnie w formie monety okolicznościowej) o wartości 10 zł. moneta lub banknot (dawniej) o nominale 10 gr. banknot o nominale 10 dolarów. związek chemiczny, w którym występuje atom tlenu na -I stopniu utlenienia. związek chemiczny, organiczny (np. jodek metylu) lub nieorganiczny (np. jodek potasu), w którym przynajmniej jeden atom jodu połączony jest z atomem o niższej elektroujemności. diol, w którym grupy hydroksylowe przyłączone są do sąsiadujących ze sobą atomów węgla. część arkusza drukarskiego. w drukarstwie: czwarta część arkusza drukarskiego. urządzenie służące do wprowadzenia energii elektrycznej do akumulatora elektrycznego. charakteryzowanie się możliwymi do zauważenia cechami, np. wyrazistość kompozycji, smaku. cecha czegoś plastycznego, czegoś, co jest miękkie, łatwe w obróbce. cecha czegoś niezależnego od innych, zaspokajającego swoje potrzeby samodzielnie. nieprzyjemny, nienaturalny, piskliwy głos. rodzaj wysokiego męskiego głosu o groteskowym brzmieniu. fletnia, dudka, piszczałka - ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów, fujarki były wykonywane z kory wierzby lub łoziny. dawny instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych, ze stroikiem podwójnym; podobny do oboju, powstał ok. XIII wieku we Francji, używany od średniowiecza do XVIII w.