kopia chromosomu powstała w wyniku jego samopowielania. krzyżówka

metoda identyfikacji oddziaływań pomiędzy białkami wykorzystująca dwojaką strukturę czynników transkrypcyjnych, których obie domeny łączą się z określonymi białkami. tranzystor polowy wykorzystujący efekt polowy ładunków w DNA cząsteczce. tranzystor, w którym sterowanie prądem odbywa się za pomocą pola elektrycznego. charakterystyczna właściwość organizmu wykorzystywana do określenia jego genotypu. sposób wykorzystywania przez mikroorganizmy zredukowanych związków jednowęglowych, które są dla nich jedynym lub dodatkowym źródłem węgla i energii. dojrzały, odpowiednio wyrośnięty, rozwinięty (najczęściej o roślinach, np. źrały owiec, ale niekiedy także o zwierzętach, człowieku, charakterze, np. źrały mąż, źrały rozum). kultura organizmów w procesie prowadzonym in vitro, mającym na celu utrzymanie przy życiu, ekspansję i wykorzystywanie komórek organizmów żywych do określonych celów. zdolność jednego genotypu do wytworzenia kilku alternatywnych fenotypów. związany ze wschodnimi rejonami nadbałtyckimi, ze wschodnim Bałtykiem. taki, który uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu, popiera sposób przeprowadzenia obrad Okrągłego Stołu, jest kontynuatorem Okrągłego Stołu w kontekście układu opozycji z niepopieraną władzą (mówi procesy zachodzące w ekosystemie, w wyniku których następuje wzrost stężenia substancji toksycznej w organizmie zajmującym wyższy poziom troficzny. dziedzina nauki zajmująca się badaniem złożonych oddziaływań występujących w systemach biologicznych. proces wymiany materiału genetycznego między chromosomami homologicznymi, w wyniku którego zwiększa się zmienność genetyczną. usunięcie intronów (sekwencji niekodujących) i połączenie eksonów (sekwencji kodujących) z prekursorowego mRNA organizmów eukariotycznych. w genetyce zmiana sekwencji w zrekombinowanych cząstkach, wynikająca z naprawy niedopasowania, które mogło powstać podczas rekombinacji. gałąź genetyki zajmująca się współoddziaływaniem dziedziczenia w ekosystemach i następczą częstotliwością alleli. częstość pojawiania się cechy warunkowanej przez dany gen w fenotypie osobnika posiadającego ów gen. w ekologii tendencja do wzrostu różnorodności gatunkowej i zagęszczenia organizmów na obszarze ekotonu, czyli styku dwóch lub większej liczby biocenoz. dziedzina nauki leżąca na pograniczu biologii i chemii, dział ekologii obejmujący chemiczne oddziaływania między organizmami należącymi do tego samego lub różnych gatunków oraz oddziaływania organizm dyscyplina naukowa, która powstała w drugiej połowie XX wieku na pograniczu ekologii, biologii ewolucyjnej i etologii.