końskie uzbrojenie ochronne. krzyżówka

zbroja, której cechą główną jest to, że wszystkie zewnętrzne powierzchnie blach są odkryte, niepokryte żadnym materiałem. typowa zbroja płytowa z hakiem do zawieszenia ciężkiej kopii na wysokości prawej piersi. typ późnośredniowiecznej zbroi; jej cechą charakterystyczną były ostre krawędzie oraz ozdobne, tłoczone pancerze. typ późnośredniowiecznej zbroi, której cechą charakterystyczną były ostre krawędzie oraz ozdobne, tłoczone pancerze. zbroja płytowa o łagodnych liniach, ze skonnością do asymetrii. pierwiastek należący do trzeciej grupy układu okresowego pierwiastków. część płytowej zbroi rycerskiej, służąca do ochrony ręki. w chemii: symbol aktynu. Th - promieniotwórczy pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców. rodzaj broni wysokiego rażenia wykorzystujący reakcję termojądrową, czyli łączenie się lekkich jąder atomowych (np. wodoru lub helu) w cięższe. bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu, na możliwie dużym terenie przy wykorzystaniu wybuchu klasycznego materiału rodzaj broni jądrowej, stanowiący odmianę bomby termojądrowej (wodorowej) o stosunkowo niewielkiej sile wybuchu, lecz wyzwalającej dużą ilość zabójczego dla organizmów promieniowania neutronowego. rodzaj bomby jądrowej, w której substancją aktywną jest promieniotwórczy izotop kobaltu, charakteryzuje się ona najdłuższym (ze znanych) okresem rozpadu, jej użycie jest określane jako nieprawdopodob pocisk napędzany silnikiem odrzutowym, przeznaczony do niszczenia celów za pomocą przenoszonego ładunku bojowego. pocisk rakietowy przeznaczony do rażenia celów opancerzonych - czołgów, opancerzonych wozów bojowych oraz umocnień. w chemii: symbol protaktynu. pierwiastek 93 w układzie okresowym pierwiastków.