funkcja zmiennej zespolonej zdefiniowana na górnej półpłaszczyźnie. krzyżówka

argument funkcji, dla którego przyjmuje ona wartość zerową. logarytm o podstawie 2; logarytm binarny. to logarytm o podstawie 2. funkcja o multiplikatywnym zachowaniu skalującym: jeżeli argument został pomnożony przez pewien współczynnik, to wynik zostanie pomnożony przez pewną potęgę tego współczynnika. funkcja, której dziedzina nie została zdefiniowana jako iloczyn kartezjański innych zbiorów, lecz jako jeden, rozpatrywany jako całość, zbiór. funkcja analityczna ograniczona na dowolnym kole jednostkowym, skonstruowana tak, by posiadać ciąg (skończony lub nieskończony) liczb zespolonych. nieformalnie, wartość do której obrazy danej funkcji zbliżają się nieograniczenie dla argumentów dostatecznie bliskich wybranemu punktowi. funkcje, których argumentem jest tzw. amplituda, tj. wielkość odwrotna w stosunku do całki eliptycznej pierwszego rodzaju. funkcja, która dąży do zera szybciej niż dowolny wielomian. funkcja zachowująca strukturę przestrzeni mierzalnych. funkcja, która zachowuje określony rodzaj porządku zbiorów. cecha obiektu poddawanego danemu przekształceniu, która nie ulega zmianie. domknięcie zbioru argumentów funkcji, dla których ma ona wartość różną od zera. funkcja, której wszystkie wartości należą do pewnego przedziału ograniczonego. funkcja, której wartości "powtarzają się" cyklicznie w stałych odstępach, np. funkcja sinus. funkcja przyjmująca skończenie wiele wartości. punkt dziedziny danej funkcji, w którym nie jest ona ciągła. funkcja, której przeciwdziedzina jest podzbiorem zbioru liczb rzeczywistych. funkcja, która jest stała na określonych przedziałach. funkcja częściowa, której zbiór argumentów jest równy zbiorowi wartości.

funkcja wymierna, w której współczynniki a, b, c, d są liczbami zespolonymi spełniającymi warunek ad − bc ≠ 0. funkcja wzajemnie jednoznaczna przeprowadzająca przestrzeń rzutową na siebie i zachowująca współliniowość punktów. funkcja z iloczynu kartezjańskiego ustalonych przestrzeni liniowych w pewną przestrzeń liniową, liniowe względem obu współrzędnych. funkcja zachowująca strukturę przestrzeni mierzalnych. funkcja zachowująca strukturę przestrzeni mierzalnych (w matematycznej teorii miary); funkcja między przestrzeniami mierzalnymi jest mierzalna, jeżeli przeciwobraz dowolnego zbioru mierzalnego jest m funkcja zmiennej zespolonej spełniająca pewien warunek regularności, pewne równanie funkcyjne oraz o ograniczonym wzroście. funkcja zwracająca wartość pewnej funkcji w punkcie zadanym za pomocą innej. funkcje, które powstają z funkcji, takich jak: funkcja stała, identyczność i(x)=x, funkcje trygonometryczne i logarytm, za pomocą skończonej liczby operacji, takich jak dodawanie, odejmowanie, mnożen funkcje, których argumentem jest tzw. amplituda, tj. wielkość odwrotna w stosunku do całki eliptycznej pierwszego rodzaju. Funkcji, czyli graficzne przedstawienie przebiegu jej zmienności Funkcji, czyli sinusoidy, hiperbole Funkcji, podstawowe pojęcie rachunku różniczkowego