fałda skóry stanowiąca ochronę dla szpary sromowej. krzyżówka

cienki fałd błony śluzowej u wejścia do pochwy. instrument muzyczny z grupy aerofonów, z którego dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki. osłonięcie, zabezpieczenie. substancja rozmieszczona wokół jakiegoś obiektu, otaczająca go. stały lub czasowy pobyt za granicą, spowodowany niesprzyjającą, niekorzystną sytuacją (np. polityczną, ekonomiczną itd.) we własnym kraju. w farmakologii substancja blokująca normalną pracę receptora lub lek o działaniu przeciwnym do innego leku. stopień służbowy stosowany w policji i straży pożarnej. srom. rodzaj pędnika o napędzie mechanicznym, służący do napędzania statku wodnego. pokrywa służąca do zamykania otworów w instrumencie muzycznym. instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drgający słup powietrza, zamknięty w przestrzeni rezonansowej, pobudzony do wibracji za pomocą zadęcia. kierunek studiów, który swoim zakresem obejmuje naukę o języku, kulturze i literaturze białoruskiej. elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy, pozwalający grającemu na grę z automatycznym akompaniamentem. instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych, w którym dźwięk jest syntezowany w układach elektronicznych poprzez niezależne modelowanie poszczególnych aspektów dźwięku. instrument odtwarzający dźwięki utrwalone na specjalnych nośnikach, np. na wałkach ze sztyftami, perforowanej taśmie lub płycie. instrument odtwarzający dźwięki utrwalone na specjalnych niśnikach, np. na wałkach ze sztyftami, perforowanej taśmie lub płycie. część membranofonu wprawiana w drganie przez udarzenie lub pocieranie; zwykle jest to odpowiednio napięta skóra. strunowy instrument muzyczny (w systematyce instrumentologicznej opracowanej przez Curta Sachsa oraz Ericha M. von Hornbostela), w którym źródłem dźwięku (wibratorem) jest drgająca struna. w instrumencie strunowym obracane pręciki, na których zawinięte są końce strun; za pomocą obracania kołków napręża się struny.