drążek z drewna, trzon. krzyżówka

drąg, który wystaje poza rufę żaglówki lub łodzi innego typu i służy do cumowania jej w określonej odległości od burty. Żerdź Trzon kosy Żerdka Rękojeść Bom lub reja Trzon sztandaru, oszczepu część omasztowania statku, w kształcie belki. {#L: http://pl.wikipedia.org/wiki/Drzewce_%28%C5%BCeglarstwo%29} Drewniana część chorągwi Trzonek sztandaru Drewniany trzon sztandaru, kosy, dzidy Pałka Drążek będący trzonem sztandaru Maszt Trzon sztandaru, dzidy, kosy Drewniany drąg sztandaru, dzidy Trzon sztandaru Trzon sztandaru, topora Uchwyt Drewniany drążek sztandaru

określenia tego używa się na niektóre rodzaje drabiny (odbiegające od typowej rozkładanej drabiny ze sztywno umocowanymi stopniami). urządzenie do wykrywania i obserwacji jakiegoś zjawiska fizycznego. lichy koc, służący jako prowizoryczne okrycie (najczęściej w czasie snu). coś, w skład czego wchodzi 40 elementów. kobiece nakrycie głowy, noszone przez różne grupy społeczne. niewielkie naczynie, mała miseczka, często na nóżce, nóżkach lub cokoliku. gwóźdź z wypukłą główką. stary, sfatygowany but. pocisk przypominający strzałę, używany do strzelania z kuszy. jednostka miary wielkości ilorazowych. rodzaj broni palnej; długa broń śrutowa posiadająca 2 komory nabojowe oraz 2 lufy ułożone równolegle obok siebie lub jedna pod drugą (tzw. bok), niegwintowane. mały dzwon. zdrobniale: futro - okrycie wierzchnie (płaszcz, krótsza kurtka) zrobione z futra zwierząt. zdrobniale: futro - sierść pokrywająca skórę wielu ssaków lub skóra zwierzęca pokryta sierścią. rodzaj bariery, przeszkody; coś, czego funkcją jest przegradzanie - oddzielanie od siebie dwóch przestrzeni. element architektoniczny w postaci poziomej, zwykle profilowanej listwy wystającej przed lico muru, która chroni elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową. płonący lub żarzący się kawał drzewa lub innego materiału. jedna z dwu podstawowych części każdej broni białej, drugą częścią jest rękojeść; jest zasadniczą (główną – stąd etymologia), roboczą częścią broni tego typu. znak obrazkowego pisma starożytnego Egiptu. zwieńczenie wieży lub hełmu, które ma szczupły, zwężający się kształt (może też stać samodzielnie, jak Iglica we Wrocławiu).