coś, co powstało z połączenia czegoś, np. kilku elementów, części itp. krzyżówka

Wyrazy, którymi są „Wielkanoc”, „Białystok” Zbitka słów taka jak np. wniebowzięcie Rzeczpospolita dla językoznawcy Zespolenie się, np. brzegów rany Wyraz taki jak Wielkanoc, Rzeczpospolita Złamanej kości – po złożeniu Wyraz powstały z zespolenia innych słów Wyraz taki jak zmartwychwstanie, Białystok Bliznowata tkanka powstała po operacji w językoznwstwie: derywat złożony. Zbliznowacenie Wyraz powstały z połączenia dwóch samodzielnych elementów element zaspolenia, zespolenie, zrośnięcie się. Wyraz utworzony z połączenia dwóch innych Blizna Zrośnięcie się Szrama Wyraz powstały z połączenia dwóch lub trzech innych słów, np. Białystok Skleina chorobowa między listkami błon surowiczych Wyraz powstały z połączenia dwu lub trzech wyrazów

złożenie, w którym drugi człon jest nadrzędny wobec pierwszego. złożenie, w którym żaden z członów nie jest nadrzędny wiobec drugiego. wyraz pochodny zbudowany z dwóch samodzielnych tematów słowotwórczych. derywat, który jest przekształceniem nazwy przedmiotowej subiektu czynności bądź cechy w abstrakcyjną nazwę czynności lub cechy, z zachowaniem lub nie, tej samej części mowy, co podstawa. derywat, w którym przy zachowaniu odniesienia do tego samego desygnatu, pojawia się nowa funkcja sematyczna. derywat, który ma zmienioną funkcję semantyczną w stosunku do swojej podstawy. derywat, który opiera się na zmianie części mowy, do której przynależy dane słowo, bez zmiany jego znaczenia. wyraz pochodny niezawierający w sobie znaczenia podstawy słowotwórczej, powstały na zasadzie pewnych skojarzeń. wyraz pochodny, który zawiera w sobie znaczenie podstawy słowotwórczej. wyraz pochodny, który znaczeniowo (lub składniowo) oraz formalnie wywodzi się od innego wyrazu, np. domek (od wyrazu dom). derywacja, która ma miejsce, gdy różnica między derywatem a podstawą polega na odrębności paradygmatu fleksyjnego, brak jest natomiast jakichkolwiek afiksalnych wykładników derywacji, a także ucięć. oboczność fonemów występujących w wariantach morfemów, uwarunkowana kontekstem fonologicznym lub morfologicznym. proces słowotwórczy polegający na utworzeniu wyrazu pochodnego poprzez skrócenie podstawy słowotwórczej. zbiór jednostek fonologicznych (m.in. fonemów), wśród których zachodzi oboczność uwarunkowana kontekstem, np. a:e (miasto:w mieście). morfem niesamodzielny, o dominującej funkcji syntaktycznej, tworzący konstrukcje regularne, sygnalizujące podrzędność syntaktyczną. słowotwórcza część wyrazu, dodana do jego rdzenia (podstawy słowotwórczej). uprzedmiotowienie - uznanie pojęć abstrakcyjnych za konkretne byty jednostkowe. głupek, tępak, który przy okazji nie umie się zachować, jest prostakiem, chamem.

Coś, co pochodzi z minionej epoki Coś, co pochodzi z minionej epoki i przetrwało do dziś w niezmienionej formie coś, co podpiera coś innego. coś, co posiada ogromną wartość i jest pożądane przez wielu; bogactwo. coś, co pośredniczy w wywieraniu wpływu na coś, czym można się posłużyć w jakimś celu. coś, co powoduje u innych niezadowolenie lub nawet oburzenie, z czego wynikają nieporozumienia. Coś, co powstało z połączenia dwu lub więcej elementów coś, co powstanie, zostanie zrealizowane w przyszłości. coś, co powstanie, zostanie zrealizowane w przyszłości, co jest w planach. coś, co pozwala człowiekowi pokonywać w szybki i niekłopotliwy sposób przestrzeń fizyczną, społeczną lub mentalną. Coś, co pozwala się oderwać do codziennych kłopotów, monotonii coś, co przedłuża trwanie czegoś, wydłuża coś (zwłaszcza: stan, proces) w czasie.