choroba skóry wywoływana przez gronkowce objawiająca się rozległymi pęcherzami. krzyżówka

organiczny związek chemiczny, bezbarwny, łatwopalny gaz otrzymywany w reakcji etylenu z chlorowodorem z użyciem chlorku glinu jako katalizatora. ostra postać łuszczycy, przebiega z rozległym zapaleniem i łuszczeniem się skóry na dużych powierzchniach ciała, możliwe jest współwystępowanie uporczywego świądu, obrzęku oraz bólu; często jest rezu zadawniona postać łuszczycy wysiękowej, ta sama lokalizacja zmian skórnych; strupy są przerosłe, nawarstwione i wilgotne. odmiana łuszczycy, która zajmuje powierzchnie zgięciowe, np. stawów łokciowych lub kolanowych, zmiany mogą mieć charakter sączący, nie wykazują obecności łuski. odmiana łuszczycy, która charakteryzuje się brodawkowatym, nierównomiernym przerostem naskórka o wzmożonym rozwoju; wyróżniającą cechą jest nasilone rogowacenie naskórka. organiczny związek chemiczny z grupy chlorowanych węglowodorów stosowany jako środek owadobójczy. rzadka postać łuszczycy, występująca częściej u kobiet niż u mężczyzn (4:1); choroba zazwyczaj rozpoczyna się w 50–60 roku życia, wykwity pojawiają się falowo na dłoniach i stopach – najczęściej na k > postać łuszczycy występująca głównie u dorosłych, o najcięższym przebiegu; wysiewowi zmian towarzyszy wysoka gorączka, osłabienie, zły stan ogólny, w części przypadków z zagrożeniem życia włącznie. odmiana łuszczycy, która objawia się w formie dużych, zlewających się wykwitów na skórze. Pemphigus neonatorum - choroba dotykająca noworodki, objawiająca się powstawaniem pękających pęcherzy przede wszystkim na skórze twarzy, pośladków, brzucha i w okolicy przegubów stawowych. nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu chromowego i potasu. zespół nadwrażliwości na różnorodne czynniki (infekcyjne, chemiczne, leki) o różnym nasileniu. forma rumienia wielopostaciowego, zmianami pierwotnymi są nietrwałe pęcherze pojawiające się na błonach śluzowych, głównie jamy ustnej i narządów płciowych, pęcherze pękając tworzą bolesne nadżerki, kwaśne białko złożone zawierające kwas fosforowy, np. kazeina mleka, witelina, fosfityna. heterodimer białka Ku70 (masa 69 kDa) i Ku86 (masa 83 kDA, zwane również Ku80), będący ważnym czynnikiem łączącym końce nici DNA w procesie niehomologicznego scalania końców DNA. brodawka lekko uwypuklona, o gładkiej powierzchni i wielkości kilku milimetrów. wykwit mający pewne cechy brodawki zwykłej (wyniosły, o hiperkeratotycznej powierzchni) i brodawki płaskiej (linijny układ, objawy stanu zapalnego). rzadki minerał z gromady minerałów uranylu, występuje tylko w niektórych rejonach Ziemi.

choroba skóry, której początek występuje w wieku pokwitania, kiedy pod wpływem zmian hormonalnych (nadmiernej stymulacji androgenowej) dochodzi do nadmiernego pobudzenia czynności gruczołów łojowych Choroba skóry, łuszczenie się powierzchniowych warstw naskórka, głownie na owłosionej skórze głowy Choroba skóry, nadmierne wydzielanie łoju skórnego choroba skóry; niejednolity zespół chorobowy, w którym wykwitem pierwotnym jest bąbel pokrzywkowy. choroba skóry objawiająca się tworzeniem się na jej powierzchni pęcherzyków, wyraźnym zaczerwienieniem oraz wysuszeniem i łuszczeniem po kontakcie z alergenem, głównie z substancją chemiczną. choroba skóry, polegająca na nadmiernym rogowaceniu ujść mieszków włosowych. choroba skóry wywoływana przez wirusy HPV 13 i 32, objawiająca się zmianami grudkowymi w obrębie błon śluzowych jamy ustnej. Choroba skóry z silnym swędzeniem Choroba skóry, zakaźna Choroba skóry, żółte zabarwienie białkówek, śluzówek, skóry choroba spichrzeniowa glikogenu, objawiająca się jego nieprawidłowym magazynowaniem w wątrobie, nerkach i mięśniach. choroba spichrzeniowa objawiająca się nieprawidłowym magazynowaniem glikogenu w wątrobie, nerkach i mięśniach.