cecha substancji, którą można zaobserwować podczas reakcji chemicznej. krzyżówka

w filmie, teatrze, literaturze - bohater, który jest przeciwnikiem innego (zwykle gównego) bohatera; często przestawiany jako postać negatywna. mięsień, który działa przeciwnie do innego mięśnia lub grupy mięśni. srom; żeński narząd płciowy. zdrobniale: cipa - żeński organ płciowy. żeński narząd płciowy. pędnik okrętowy, w którym czynnikiem wytwarzającym siłę poruszającą jednostkę pływającą jest mieszanina gazów (spalin i pary wodnej) wyrzucana poza kadłub. pędnik okrętowy, który strumień wody wyrzucanej poza jednostkę pływającą zamienia na siłę go poruszającą. pędnik okrętowy, w którym urządzeniem wytwarzającym siłę poruszającą jednostkę pływającą jest śruba zamocowana pod kadłubem statku na obracającym się (do 360°) wokół pionowej osi ramieniu. urządzenie zamieniające siłę mięśni na siłę poruszającą jednostkę pływającą. kaszubski ludowy instrument dęty z grupy aerofonów. akordeon, instrument muzyczny zaliczany do grupy aerofonów bądź idiofonów dętych. instrument muzyczny, którego częściami są rozciągany miech, dwie przegrody ze stroikami i dwie klawiatury guzikowe, jedna do grania melodii, druga – do akompaniamentu basowego. elastyczna, zwykle w kształcie harmonii osłona przegubu łączącego segmenty w pojazdach wieloczłonowych (autobusach, tzw. przegubowcach, albo wagonach kolejowych lub tramwajowych); opończa przegubu. ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów wargowych, rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie. element instrumentów strunowych - począwszy od skrzypiec, przez kontrabas, po gitarę - zamontowany najczęściej na główce, odpowiadający za strojenie. prostokątna cienka płytka przytwierdzana jednym końcem w ramce; przekrój okienka ramki jest nieco większy od stroika, którego wolny koniec w czasie drgań waha się swobodnie w obie strony, stosowany n w instrumentoznawstwie: zawór włączający do korpusu instrumentów dętych blaszanych dodatkowe rurki (zwane krąglikami), które przedłużają słup powietrza i zmieniają wysokość dźwięku; piston. w instrumentoznawstwie: zawór włączający do korpusu instrumentów dętych blaszanych dodatkowe rurki (zwane krąglikami), które przedłużają słup powietrza i zmieniają wysokość dźwięku; wentyl. instrument muzyczny, w którym dźwięk wytwarzany jest za pośrednictwem drgań elektrycznych. strunowy młoteczkowy (klawiszowy) instrument muzyczny posiadający mechanizm umożliwiający odtwarzanie utworów ze specjalnych rolek perforowanego papieru; utwór zapisany był na tych rolkach w postaci

cecha struktury, substancji: brak zwartości, luźność. cecha struktury, substancji: rzadka konsystencja, np. rzadkość sosu. cecha stwierdzenia, wypowiedzi itp.: to, że coś jest niejasne. cecha stworzenia, które jest wielkie, znaczące (najczęściej pojęcie używane w stosunku do człowieka). cecha stworzenia, które łatwo i często się denerwuje, stresuje. cecha stylu komunikatu, to, że komunikat jest udany, ciekawy. Cecha substancji miałkiej, drobnoziarnistej np. cukru cecha substancji, niebędąca właściwością chemiczną, najczęściej mierzalna. cecha substancji, np. zapachu: to, że coś szybko ulatuje, rozpuszcza się w powietrzu. Cecha substancji przepuszczającej promienie świetlne Cecha subtelnego dotyku Cecha sukienki mini