broń palna kalibru poniżej 20 mm o stosunkowo niewielkim zasięgu. krzyżówka

broń wykorzystująca pierwiastki radioaktywne powodująca najczęściej promieniotwórcze skażenie terenu. Ponieważ broń tego typu jest łatwa w konstrukcji, istnieje możliwość wykorzystania jej przez ter współczesne środki walki przeznaczone do rażenia organizmów żywych i częściowo sprzętu bojowego na ogromną (masową – stąd nazwa) skalę, tzn. na wielkich obszarach. wszystkie środki walki nie zaliczające się do broni masowego rażenia (chemiczna, biologiczna, atomowa), stanowiące wyposażenie współczesnych armii. broń przeznaczona do rażenia organizmów żywych i sprzętu bojowego na masową skalę. wszystkie rodzaje broni, które nie są bronią masowego rażenia. przedmiot, który służy jako broń. chodzić w specyficzny sposób, wydając kłapiący dźwięk. ubogi członek społeczeństwa indyjskiego. nędznik, człowiek ubogi. pieniądze. broń palna kalibru powyżej 20 mm przeznaczona do niszczenia siły żywej, sprzętu bojowego oraz burzenia urządzeń i umocnień fortyfikacyjnych oraz obronnych przeciwnika. broń palna, w której do napędu pocisków zastosowano rakietowy układ miotający. typ broni obuchowej (dokładniej obuchowo-kłującej), rodzaj wekiery, okutej maczugi o głowicy nabitej żelaznymi kolcami w kształcie gwiazdy. rodzaj szabli orientalnej, wykonanej z bardzo twardej i sprężystej stali; oprócz materiału (stali zwanej bułatową lub damasceńską) broń ta wyróżniała się także krótką, krzywą głownią o szerokim piórz drzewcowa biała broń obuchowo-sieczna o formie laski z wydłużonym styliskiem, posiadająca mocno okute żeleźce, czasem z „wąsami”, pozwalające na podniesienie się np. w czasie wspinaczki albo zadanie jeden z 4 kolorów w kartach, oznaczony czerwonym rombem (♦). farba do włosów, której głównym składnikiem jest czerwonopomarańczowo barwnik, o tej samej nazwie. artyleria wyposażona w armaty o kalibrze do 90 mm i haubice kalibru do 130 mm. krótka wielostrzałowa broń palna wyposażona w bębenek na naboje. pistolet samopowtarzalny konstrukcji radzieckiej (pistolet wzór 1933).

Broń palna dawna Broń palna długa z zamkiem kołowym, używana w XVI i XVII w. Broń palna do łowów na grubego zwierza Broń palna do wystrzeliwania pocisków Broń palna jazdy z XVIII w. broń palna kalibru co najmniej 20 mm. broń palna kalibru powyżej 20 mm przeznaczona do niszczenia siły żywej, sprzętu bojowego oraz burzenia urządzeń i umocnień fortyfikacyjnych oraz obronnych przeciwnika. Broń palna kłusownika Broń palna kojarząca się z Dzikim Zachodem Broń palna, którą podczas strzału opierano na podpórce zwanej forkietem broń palna ładowana od strony wylotu lufy. broń palna ładowana od wlotu lufy (od tyłu broni) po otwarciu zamka.