aksjomat zbioru liczb rzeczywistych, który postuluje, że każdy niepusty i ograniczony z góry podzbiór zbioru liczb rzeczywistych ma kres górny. krzyżówka

teoria, która określa warunki jakie muszą być spełnione, lub jakie nie są spełniane w różnych metodach podejmowania decyzji zbiorowych; określa ogólne cechy różnych metod podejmowania decyzji. teria badająca przede wszystkim proces kształtowania instytucji w sferze polityki. teoria psychologiczna autorstwa Daniela Kahnemana i Amosa Tversky'ego, tłumacząca podejmowanie przez ludzi decyzji w warunkach ryzyka. brunatny o złocistym odcieniu. ryzyko związane z wykonywanym zawodem. pojęcie z zakresu teorii decyzji, oznaczające teoretyczne odwzorowanie wycinka rzeczywistości, które w sposób syntetyczny opisuje problem decyzyjny; model decyzyjny powinien umożliwiać określenie zbi metoda podejmowania decyzji, opierająca się na założeniu, że zdarzeń w przyszłości nie da się przewidzieć z całą pewnością, należy więc przewidzieć i opracować różne "scenariusze" rozwoju obecnej syt związany z kometą, np. orbita kometowa. związany z kalwinizmem. związany z jonikiem. sposób przedstawiania liczb rzeczywistych w postaci ułamka dziesiętnego. przestrzeń liniowa otrzymana z innej poprzez „zwinięcie” podprzestrzeni liniowej do zera. układ aksjomatyczny liczb naturalnych z dodawaniem. metoda umożliwiająca stwierdzenie, czy dana liczba jest podzielna bez reszty przez inną. skończenie wymiarowa przestrzeń liniowa V nad ciałem K wraz z określonym symetrycznym funkcjonałem dwuliniowym. liczba obiektów, które – ustawione w regularnej trójkątnej siatce – mogą utworzyć kształt wypełnionego trójkąta równobocznego, w którego boku stoi n obiektów. dla danych dwóch (lub więcej) liczb całkowitych największa liczba naturalna dzieląca każdą z nich. prototypowy model przestrzeni liniowej skończonego wymiaru nad ustalonym ciałem; definiuje się ją jako przestrzeń produktową danego ciała nad skończonym zbiorem indeksów, w szczególności każde ciało ważne twierdzenie teorii liczb o rozkładzie liczb naturalnych na czynniki pierwsze. metoda regularyzacji zagadnień nie postawionych poprawnie opracowana niezależnie przez Andrieja Tichonowa i Davida Phillipsa, jednak nazwana od nazwiska rosyjskiego matematyka.